Κύπρος της απάτης και του ονείρου

Οι κυρίες έπιναν αμίλητες τα αφεψήματα που τους ετοίμασε η Ρωσίδα. Το καρέ θύμιζε κηδεία… «Εγώ δεν έχασα Πρόεδρο της Βουλής, τον άνθρωπό μου έχασα», κλαψούρισε η Κούταλου, όμως ευθύς το βούλωσε όταν την κατακεραύνωσε με το αυστηρό της βλέμμα η οικοδέσποινα. «Σύνελθε Φώφη! Δεν θα λυπηθούμε κάποιον που έκλεινε το μάτι στην παρανομία τόσο ξετσίπωτα». «Εγώ Ιουλία ανέκαθεν διαχώριζα τον καλλιτέχνη από το έργο του». «Έλεος!», είπε η χήρα και ζήτησε μπιριμπάκι.

Καθώς μίλαγαν, η Ρωσίδα έκανε τάχαμου πως ξεσκόνιζε τις πορσελάνες σιγοτραγουδώντας. «…γη του μύρου, του χαιρετισμού, Κύπρος της απάτης και του ονείρου…». «Μη νομίζεις πως δεν σε άκουσα», την αποπήρε η Ιουλία. Η Σβετλάνα Αλεξάντροβα ίσιωσε το κορμί της και κοίταξε την κυρία της κατευθείαν στα μάτια. Το βλέμμα της είχε κάτι περιπαιχτικό, κάτι βαθιά απαξιωτικό. Έμοιαζε σαν έτοιμη από καιρό… Δεν μίλησε, αλλά εκείνη η έκφραση στο πρόσωπό της τα έλεγε όλα. Για μια στιγμή έγινε ξανά η πρίμα μπαλαρίνα της νεότητάς της. Ωραία, ευθυτενής, αθώα ακόμα. Δεν είπε κάτι η Σβετλάνα, αλλά ήταν σαν να έλεγε στις κυρίες: «Καταπιείτε τώρα την ντροπή σας που καταδεχτήκατε να συγχρωτιστείτε με τους διεφθαρμένους, που τους μπάσατε στα σπίτια σας, που τσουγκρίσατε μαζί τους τα ποτήρια σας…». 

Απέμειναν οι δυο γυναίκες να αναμετρώνται σιωπηλά με το βλέμμα, ώσπου το κορίτσι από το Μiνσκ λύγισε τη γηραιά κυρία. Συνέχιζε να την κοιτάει επίπονα κι ήτανε σαν να της έλεγε: «Εγώ την ξέρω αυτή τη φάρα που σας κατέβασε τα βρακιά. Έχω μεγαλώσει με όλους αυτούς τους Ίγκορ, τους Γιούρι και τους Βαλόντια. Στις ίδιες κουζίνες σιγοψιθυρίζαμε γύρω από το τραπέζι, ενώ έξω στα παράθυρά μας ανέμιζαν οι κόκκινες σημαίες με τα σφυροδρέπανα. Κι έπειτα, όταν κατέρρευσε με πάταγο ο κόσμος μας, άλλοι μείναμε στις κουζίνες τινάζοντας τα ψίχουλα από τα πέτα μας κι άλλοι τα κατάφεραν. Κάποιοι Ίγκορ και Γιούρι και Βαλόντια πήδηξαν πάνω στο τρένο της νέας εποχής. Έφαγαν με χρυσά κουτάλια κι έπειτα αφόδευσαν στις αυλές σας, κυρία Ιουλία. Όπου τους περίμεναν οι δικοί σας, οι υπεράνω πάσης υποψίας πολιτικοί, δικηγόροι, λογιστές και κάθε λογής μεσάζοντες.  Απελπιστικά διαθέσιμοι, διψασμένοι για ζεστό χρήμα, έσπευδαν να τους ανοίξουν την πίσω πόρτα της χώρας. This is Cyprus. Και μην καμώνεστε τις ανήξερες». 

Δεν υπήρχε πλέον λόγος να παραμείνει η Ρωσίδα περισσότερο στο δωμάτιο. Έκλεισε μαλακά πίσω της την πόρτα ενώ η Ευγενία η Καλαμαρού, σε ένα παράλληλο χαρτοπαιχτικό σύμπαν, έπαιρνε την παρτίδα. «Άι σιχτίρ πια με τα καραγκιοζιλίκια του καθενός», ξέσπασε η Ιουλία όταν επιτέλους έμειναν μόνες. «Γιατί εμείς πρέπει να απολογηθούμε για τις απατεωνιές του κάθε τυχάρπαστου;». «Επειδή γνωρίζαμε και τους ανεχόμασταν;», μουρμούρισε η Κουλλίτσα Κυριακού. «Τα ζήσαμε με το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, τα ξαναζήσαμε με την κατάρρευση των τραπεζών και να τώρα που η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα με τα διαβατήρια. Είναι γελοία η χώρα μάνα μου. Τέλος!». 

Εάν υπήρχε πάντως έστω και μια αμφιβολία για το γελοίον του πράγματος, φρόντισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να υπερθεματίσει προειδοποιώντας τους δημοσιογράφους να μην αναφέρουν κάτι για το Al Jazeera, αλλιώς θα τους πάρει ο διάολος. «Καλέ, έκανε χιούμορ ο άνθρωπος», προσπάθησε να δικαιολογηθεί η Ευγενία η Καλαμαρού. «Και τότε γιατί δεν γελάσαμε;», την αποστόμωσε η Ιουλία. 

«Αντέχετε στ’ αλήθεια να μιλήσουμε για το γελοίον του πράγματος, τώρα που είμαστε εντελώς μεταξύ μας; Σε ποια κανονική χώρα η υπουργός Δικαιοσύνης, την ίδια νύχτα που όλη η Κύπρος παρακολουθούσε αηδιασμένη το βίντεο, εμφανίζεται σε κοσμική εκδήλωση λες και δεν τρέχει τίποτε; Σε ποια κανονική χώρα η υπουργός ακκίζεται μπροστά στις κάμερες, όπως το τελευταίο Instagram girl, όταν βοά ο τόπος για τη διαφθορά και τα δικηγορικά γραφεία που εμπλέκονται;»,, ξέσπασε η Ιουλία. «Στην ίδια χώρα που η Φιλίππα Καρσερά Χριστοδουλίδη ανάρτησε φωτογραφία με τον σύζυγό της, μέσα στην πόζα και τα χαμόγελα, γράφοντας από κάτω “Εγώ -καρδούλα- Αμμόχωστος”. Την ημέρα που οι Τούρκοι διενεργούσαν την τρίτη εισβολή, ο υπουργός Εξωτερικών μας επιδιδόταν σε χαριτωμενιές στο Facebook!» έριξε τη χολή της η βαρυπενθούσα Φώφη. 

«Αν μου επιτρέπετε», παρενέβη η Κουλλίτσα Κυριακού, «αναφερόμαστε στην ίδια επίσης χώρα όπου βουλευτής ομολόγησε, εντελώς ανερυθρίαστα, ότι πρώτη φορά ψήφισε στη ζωή του όταν έβαλε ο ίδιος υποψηφιότητα!». Το πικάντικο νέο τους ανέβασε λιγάκι τη διάθεση η οποία σερνόταν επί ώρες στα πατώματα. «Ποιος ανθός του κοινοβουλευτισμού είναι αυτός;», ενδιαφέρθηκε να μάθει η Ευγενία η Καλαμαρού. «Ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, ο οποίος είπε στη Βρεττού πως όχι μόνο δεν έχει ψηφίσει ποτέ στα κατεχόμενα αλλά ούτε και στην Κυπριακή Δημοκρατία. Σπούδαζε, λέει, και δεν ευκαιρούσε». «Αυτοί βάλθηκαν να μας τρελάνουν. Δεν ξέρεις πια αν θα σου έρθει από αριστερά ή δεξιά», σχολίασε προβληματισμένη η Καλαμαρού. Μεσολάβησε μια μάλλον αμήχανη στιγμή, ώσπου σηκώθηκε η Ιουλία από τη θέση της, στάθηκε καταμεσής του δωματίου και απήγγειλε με στεντόρεια φωνή τους στίχους του Άγγελου Βλάχου: «Ξεύρεις την γη όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα και κοκκινίζει η σταφυλή και θάλλει η ελαία;». «Αν ξεύρουμε λέει!», απήντησαν οι κυρίες εν χορώ, φανερά ανακουφισμένες για το ότι κατέληξαν επιτέλους σε ένα αξιόπιστο συμπέρασμα. 

Φωτο: Κάποτε ήταν η «γη της αγάπης και του ονείρου». Κάποτε όμως…

Φιλελεύθερα, 18.10.2020.

Πηγή:www.philenews.com

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Share on whatsapp
WhatsApp

Σχετικά άρθρα

εγγραφείτε στο newsletter μας

Συμφωνώ ρητά να λαμβάνω το ενημερωτικό δελτίο και ξέρω ότι μπορώ εύκολα να καταργήσω την εγγραφή ανά πάσα στιγμή

don't worry
be happy.

share with the world

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin
Share on whatsapp