Η οικονομία χρειάζεται νέα στρατηγική για τον 21ο αιώνα


Η οικονομία χρειάζεται νέα στρατηγική για τον 21ο αιώνα

Ο Χαράλαμπος Μερακλής ζητά μια νέα εκσυγχρονιστική πολιτική που θα επιτρέψει στην Κύπρο να είναι παρούσα στον 21ο αιώνα της ανάπτυξης.

Όπως είναι γνωστό, ως κράτος και κοινωνία περάσαμε ποικίλες κρίσεις με πρόσφατες εκείνες της δημοσιονομικής και πανδημίας. Την πρώτη κατορθώσαμε να ξεπεράσουμε, ενώ η δεύτερη εξακολουθεί να μας κτυπά. Και οι δύο άλλαξαν την κυπριακή οικονομία και την προοπτική της σε όλους τους τομείς της οικονομίας, κοινωνίας και κράτους. Ειδικότερα η πανδημία του Covid-19, που εξακολουθεί να καλπάζει, οδηγεί σε μια νέα οικονομική ύφεση παρά τις εξαγγελίες για καλύτερη πορεία αυτής το 2021.

Παρά την οικονομική ενίσχυση που παρείχαν όλες οι χώρες και παρά τα πακέτα στήριξης της ΕΕ προς αυτές δεν έφεραν τα ποθούμενα αποτελέσματα.

Η εξάρτηση της οικονομίας από ένα μονομερή κλάδο (όπως ο τουρισμός), σε συνδυασμό με την απουσία μακρόχρονης πολιτικής, οδήγησε την Κύπρο να στραφεί προς άλλες υπηρεσίες ως σωσίβιο και σε φθηνά καταναλωτικά προϊόντα από άλλες χώρες.

Οι παγκόσμιες διαμορφούμενες συνθήκες οικονομίας οδήγησαν χώρες της Ευρώπης να κάνουν σοβαρή στροφή προς την βιομηχανία ως παράγοντα αντιμετώπισης των οικονομιών και κοινωνικών προκλήσεων, καθώς αυτή σχετίζεται άμεσα με την παραγωγή, το εμπορικό ισοζύγιο, την οικονομική ανάκαμψη, το ΑΕΠ κ.τ.λ.

Επειδή η στροφή που κάνουν αυτές οι χώρες είναι σημαντική, δεν θα πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους και θα πρέπει να μας οδηγήσει σε σοβαρούς προβληματισμούς, σκέψεις, σε βάθος μελέτες και σχέδια για μια νέα μελλοντική στρατηγική για την οικονομία μας, επωφελούμενοι τα ταμεία της ΕΕ και τις νέες δημιουργούμενες προοπτικές της αγοράς και τον επερχόμενο ανταγωνισμό της νέας βιομηχανικής ανάπτυξης και τεχνολογίας.

Οι κλάδοι που θα πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας είναι η μεταποίηση, ο πρωτογενής τομέας, ο ψηφιακός τομέας, το ανθρώπινο κεφάλαιο, η έρευνα, η καινοτομία, η εκπαίδευση, η παιδεία, η υγεία.

Για να υπάρξει αποτελεσματικότητα προς τη ζητούμενη στροφή θα πρέπει να κάνουμε ως κράτος, κοινωνία, φορείς και κλάδοι, δημόσιο διάλογο και ιδεολογικές συγκλίσεις που θα μας επιτρέψουν να στραφούμε στους νέους κλάδους απασχόλησης, μείωση ανεργίας, εφαρμογή νέων εργαλείων για αύξηση παραγωγής και ΑΕΠ, μείωση δημοσίου και ιδιωτικού χρέους, αύξηση σχεδίων και βελτίωση κοινωνικών παροχών και ανταγωνισμού, αναδιανομή του εισοδήματος, νέες δομές στις πόλεις, καλύτερη δημόσια υπηρεσία και δημόσιες παροχές, καθαρή ενέργεια, δημιουργία έξυπνων μεταφορών, αντιμετώπιση της τεχνικής νοημοσύνης, έξυπνων προϊόντων και νέων λογισμικών εξελίξεων κ.τ.λ.

Επειδή στον τόπο υπάρχουν πολλές μικρές επιχειρήσεις και πλείστοι εξειδικευμένοι, απαιτείται η συγχώνευση και δημιουργία μεγάλων επιχειρήσεων για να προσελκυσθούν κεφάλαια και επιχειρήσεις από το εξωτερικό για συνεργασία, καθώς επίσης και η πιο εύκολη χρηματοδότηση από τον τραπεζιτικό τομέα ούτως ώστε να δημιουργηθούν νέα και συναγωνίσιμα προϊόντα αξίας και νέο brand name στα κυπριακά προϊόντα.

Στην νέα εξόρμηση δεν θα πρέπει να παραγνωρισθεί ο πρωτογενής τομέας, αλλά να βοηθηθεί από εξειδικευμένους πανεπιστημιακούς κλάδους με έρευνα και με νέες καινοτομίες που θα βελτιώνουν τα υφιστάμενα προσφερόμενα προϊόντα.

Η νέα προσπάθεια σ’ αυτό τον πρωτογενή τομέα θα πρέπει να στρέφεται στη οικολογική χρήση των φυσικών πόρων, στην σωστή εκμετάλλευση των κλιματικών συνθηκών, στη διατήρηση του φυσικού τοπίου, στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής της υπαίθρου, καθώς επίσης και στην παραγωγή υγιεινών προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας όπου τώρα στρέφονται οι καταναλωτές.

Στόχος μια εκσυγχρονιστική πολιτική που θα μας επιτρέψει να είμαστε παρόντες στον 21ο αιώνα της ανάπτυξης. Γι’ αυτό απαιτείται σύγχρονη πολιτική ηγεσία, ικανή δημόσια διοίκηση, σοβαρές βαθιές και δομές σε κράτος – κοινωνία – πολιτική, δημόσιος διάλογος, φορολογική πολιτική, δικαιοσύνη, πάταξη διαφθοράς, φοροδιαφυγής, σύγχρονο νομοθετικό και θεσμικό πλαίσιο, ταχεία απονομή δικαιοσύνης, υγιές επιχειρηματικό περιβάλλον, ισονομία, ισοπολιτεία και μακριά από τις αχρείαστες κινητοποιήσεις και κριτικές. Ή θα αντιληφθούμε σωστά όλες τις προκλήσεις που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, ή θα επιμένουμε σε πολιτικές αναξιοκρατίας.